Verslag van “Quakers en ik” op do. 19 februari 2026 door Marlies Tjallingii
In 1994 heb ik tijdens de Algemene Vergadering de inleiding gehouden over dit thema. Ik maakte daar een boekje van, netjes gestencild zoals dat toen ging. Met aquarellen van Hanneke van Suchtelen, en aanvullingen van Wim Nusselder, Wils ’t Hart, Jannie de Jong en Mien Riedel en een knipsel van Hennie Knuttel. Ik had het boekje weer gevonden en bedacht: dit is een thema wat we kunnen bespreken in de uitwisseling van de Vrienden die mee doen met Quakers en ik.
Stilte en mediteren helpt om diepere gedachten op te laten komen, ik voel dat zelf soms als Lichtjes die aan gaan. Dit zijn uitspraken van deelnemers:
♥
Als ik uit een diepe meditatie kom dan schrijf ik soms zo maar een aforisme op.
De echte betekenis
van
verwijlen
weet je
als je de wortels
van het nu
in het Eeuwige
kunt peilen.
♥
De beslissing om naar Mozambique te gaan, hebben we genomen in een wijdingsamenkomst in Groningen. Dat is zo’n moment geweest dat ik nog zo voor me kan zien
♥
Tijdens een wijdingssamenkomst ben ik soms met een onderwerp bezig. Dan voel ik dat ik op mag staan en iets mag zeggen. Achteraf weet ik vaak niet meer wat ik gezegd heb. Het Licht leidde mij, vanuit een heel andere wereld.
♥
Terwijl we stil zijn, schrijf ik andere woorden op die ook met Licht te maken
hebben:
Bron
God
Innerlijk Licht
Inwaarts Licht
Intuïtie
Heilig weten
Rust
Kracht
Geest
Liefde
Ruimte
♥
Op de Vriendenkring van september 2015 stond een mooie tekst. Ik oefen daarmee als ik wandel. Ik stel me dan voor dat God mijn hand vast houdt.
“Kun je jezelf zien als op reis, een prachtige reis, waar je bij elke stap liefdevol bij de hand genomen wordt door God?
Je hoeft niet te weten waarheen, waartoe.
Aan God kun je jezelf 100% overgeven.
Je Vriend”
♥
Ik ben opgegroeid in een Quaker gezin. Dat was een bad van warmte en liefde. Ik mocht gewoon zijn. Als kinderen gingen we mee naar de verschillende plekken waar de bijeenkomsten waren. Dat gaf veel licht. Als
mens heb je ook licht en veiligheid nodig. Ik voel me gedragen door het Licht.
♥
Door jullie verhalen komt er wel iets boven bij mij. Ik was in Bordeaux bij Thich Nhat Hanh, de Vietnamese monnik. Hij leerde me dat ik met één bewuste ademhaling de wereld verder help. Ik gebruik de woorden
van een lied op een bewuste ademhaling. Dan gaat er in mijn hoofd het licht aan. Als ik rustiger en liefdevoller word, dan word ik zachter. Ik maak dan ruimte voor dat van God in mij.
♥
In de Hervormde kerk waar ik ben opgevoed, zongen we lied 230:
Leid, vriend’lijk Licht, mij als een trouwe wacht,
leid Gij mij voort!
‘k Ben ver van huis en donker is de nacht,
leid Gij mij voort!
Schoon ook de toekomst mij verborgen zij,
licht stap voor stap mij met uw schijnsel bij.
♥
Ik mediteer al heel lang, dan komt het licht vanbinnen, als een groot geschenk. Daar ben ik heel dankbaar voor.
♥
Ik vind het moeilijk om de woorden te vinden die passen bij mijn beleving.
♥
Ik ben bezig met te accepteren wat is. Aanwezig zijn en je verwonderen. Ik ben net terug uit Afrika en daarmee bezig met dit te accepteren!
♥
We sluiten af met de bede: Moge het Licht, dat van God, met ons allemaal mee gaan.
Het pad van de Stille Verbinding.
