Foto: Aaron Burden (Unsplash)
Peter Spreij (schrijver), namens de Algemene Vergadering
Lieve Vrienden,
Van 8 – 10 mei kwamen we samen in het Natuurvriendenhuis de Bosbeek in Bennekom met ongeveer 50 Vrienden, waaronder gasten uit België, Duitsland, Groot Brittannië, Ierland en Zweden.
We verwelkomden nieuwe Vrienden en dachten aan hen die ons ontvallen zijn. Ons thema was ‘De Waarheid spreken tegen machthebbers’ (Speaking Truth to Power). Bij de inleiding hoorden we over de Amerikaanse Quaker Rufus Jones die de mystieke ervaring van God verbond aan het handelen in de wereld.
De vroege Quakers stonden soms voor koningen en rechters. Wij worden zelden zo direct geconfronteerd met autoriteiten maar wel met andere mensen die boven ons staan en ook met systemen die ongelijkheid in stand houden.
Hoe gaan wij als Quakers hiermee om? Daar hebben wij over gesproken in basisgroepen die vaak buiten plaatsvonden omdat het zonnig weer was.
We hoorden over het werk van de Quaker Council for European Affairs (QCEA) en het Quaker United Nations Office in Genève (QUNO) en over de praktische uitwerking hiervan. In de epiloog ging het over ‘loslaten’ en vertrouwen stellen in elkaar.
Als Jaarvergadering is ertoe besloten om de verkoop van het pand Vossiusstraat toe te vertrouwen aan de relevante commissies. We besloten ook om Charles Tauber, lid van de Nederlandse Jaarvergadering, die in Kroatië werkt voor de ‘Coalition for Work With Psychotrauma and Peace (CWWPP) te blijven ondersteunen.
Uit Brussel en Genève hoorden wij over de opnieuw ingestelde dienstplicht. QCEA en QUNO werken onder meer met stille diplomatie (Quiet Diplomacy) om alternatieve veiligheid te bevorderen en de rechten van gewetensbezwaarden te respecteren. Het was bemoedigend te horen hoe juist in deze onzekere tijden mensen blijven werken aan vrede, dialoog en menselijke waardigheid.
Hierdoor houden we hoop in de goede krachten die in de wereld aan het werk zijn.
We werden geïnspireerd door het gedicht van Emily Dickinson:
Hope is the thing with feathers
That perches in the soul.
And sings the tune without the words
and never stops at all.
(Hoop is als een ding met veren
dat neerstrijkt in de ziel.
En het lied zingt zonder woorden
en nooit ophoudt.)
Dus laten wij hoop blijven houden.
In Vriendschap en verbondenheid.
Namens de Nederlandse Jaarvergadering
Onze toegewijde assistent-schrijver (Marielke Nieuwerth – van den Akker) en schrijver (Peter Spreij)
Tijdens het kinderprogramma werden er fluitjes gemaakt
Kunstwerk van Jasmine Piercy, de afgevaardigde van de Britse Jaarvergadering.
Hieronder haar begeleidende tekst:
Oceanen
Ik ben het meest bezorgd over de oceanen die gevuld worden met plastic flesjes en ander afval. De vissen kunnen dit niet eten en hun verblijfplaats wordt kapot gemaakt. Ik ben groot gebracht op St. Helena en we verbleven vaak in de vakanties op de Wirrals in Meols en Hoylake. Mijn zus en ik vonden het leuk om met het zachte zand te spelen, om baby krabben in rotspoeltjes te doen en om kastelen te bouwen.
Toen kwam de Torrey Canyon ramp. Olie overal, dit was de oorzaak dat het zand troebel grijs werd en het water ook slecht. Zestig jaar later ben ik nog niet terug geweest. I kan me nog herinneren mijn afschuw en ontzetting op mijn verpeste vakantieplaats.
Misschien kunnen we beginnen om iedereen te overtuigen om te STOPPEN MET PLASTIC WATER FLESJES te gebruiken. Het kostte mij slechts 5 minuten in één van de grote supermarkten om drinken te vinden in hergebruik pakjes.
Schilderij van Riek Butler, die onze meetingruimte versierde.
Uit het archief van de Quakers in Amsterdam
